мингашмоқ

фл. 1. От, велосипед кабиларга минган кишининг орқасига минмоқ.

Давлатёр, Элмуродни эгарга миндириб, ўзи мингашган ҳолда жўнамоқчи бўлиб туришган эди, туёқ товушлари эшитилиб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Бири иккинчисининг устига чиқиб олмоқ, шундай ҳолда айқашиб кетмоқ.

Улар Олатоғ бағридаги уйлари бир-бирига мингашгандек кичкина қишлоқда яшардилар. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

Бир-бирининг устига мингашиб-қалашиб ётарди қоятошлар. — Й. Муқимов, Олов ва ниҳоллар

садиться вдвоём (на лошадь, на велосипед)

mingesiw