МАТЕРИАЛИЗМ

м -а (мн. нет) материализм

фалсафадаги икки асосий оқимдан бири, яъни, идеализмга қарама-қарши ўлароқ, бирдан бир илмий, тарихан прогрессив дунёқарашдир. Фалсафанинг тафаккурнинг борлиққа муносабати ҳақидаги бош масаласини ҳал қилишда материализм: дунё ўз табиатига кўра моддийдир; материя, табиат, борлиқ инсон онгидан ташқари, унга боғлиқ бўлмаган ҳолда мавжуддир, материя бирламчи ҳамда сезгиларнинг манбаидир, онг эса иккиламчи, ҳосила нарсадир; дунёни ва унинг қонуниятларини тўлиқ билиш мумкин, деб таълим беради. М. фалсафий оқим сифатида эрамиздан бир қанча асрлар аввал қадимги Ҳиндистон, Хитой ва Грецияда пай-, материализм