марза
marzaмарза
от 1. қ. х. 1 Экинзор ёки унинг бир бўлагини бошқа бўлакдан ажратиш учун маълум баландликда тупроқ уйиб ҳосил қилинган чегара; эгат, ёʻл.
Ерни тозалаб бўлганингдан кейин хирмон жойининг марзаларини ҳозиргисидан икки баравар баланд қил. — С. Айний, Дохунда
Чол марзадан юриб, ўқариқ бўйлаб кетди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
2. Ариқ сирти; пушта.
Кунни кеч қилиш ниятида марза устига чиқиб, тут соясида ўтирдим. — О. Ҳусанов, Най
Бошларига сават қалпоқ кийган сувчилар марзаларда сув тараб юришибди. — С. Анорбоев, Ёʻлда ёʻлдош бўлганлар
- Марза олмоқ Ер майдонида шундай чегара — ёʻл ҳосил қилмоқ. Чигит экиладиган ерларни карталаш, марза олиб, бостириб суғориш пайти келди. — Ж. Қодиров, Аттанг деб қолмангУ кундузлари елкасида кетмон кўтариб, далага чиқади, марза олади, ер текислайди. — Н. Фозилов, Қуш қаноти билан
марза
межа, борозда
марза олмоқ проводить межу
марза
н boundry, bound, furrow