maqtovli

sft. 1. Maqtovga sazovor boʻlgan, maqtalgan.

Maqtovli yigit.

Qizini maqtovli kuyovga berib, koʻylagiga sigʻmay yurgan Oftob oyim uchun kuyovigina emas, hatto erining ham bu vartaga [girdobga] tushmogʻi chiday olarlik bir hol emas edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.

2. Maqtov maʼnoli, maqtov aytilgan.

Seni koʻrib toʻymas koʻzlar koʻp, jonim. Sen uchun maqtovli soʻzlar koʻp, jonim. — R. Bobojon

maqtawlı.