mansab

ot 1. a. Ish, amal, ahvol, holat

2. Masʼul vazifa; amal, lavozim.

Oʻz mansabidan foydalanmoq. Mansabdan tushmoq.

Mulla Abdurahmon Qoʻqon safariga hozirlanarkan, koʻngli Qoʻqonda oʻzini kutib turgan ulamolik shuhratiga, muftilik, qozi va aʼlamlik mansabiga oshiqar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. s. t. Oʻzini koʻrsatish uchun qilinadigan yoki oʻziga maʼqul ish, harakat.

Manmanlik u kishiga bir mansab.

4. geogr. Daryoning koʻl, dengiz yoki boshqa daryoga quyiladigan joyi.

Har bir katta daryoning mansabi boʻladi. — Oʻqish kitobi