мансаб

от 1. а. Иш, амал, аҳвол, ҳолат

2. Масъул вазифа; амал, лавозим.

Ўз мансабидан фойдаланмоқ. Мансабдан тушмоқ.

Мулла Абдураҳмон Қўқон сафарига ҳозирланаркан, кўнгли Қўқонда ўзини кутиб турган уламолик шуҳратига, муфтилик, қози ва аъламлик мансабига ошиқар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

3. с. т. Ўзини кўрсатиш учун қилинадиган ёки ўзига маъқул иш, ҳаракат.

Манманлик у кишига бир мансаб.

4. геогр. Дарёнинг кўл, денгиз ёки бошқа дарёга қуйиладиган жойи.

Ҳар бир катта дарёнинг мансаби бўлади. — Ўқиш китоби