manqurt

ot 1. tar. Oʻtmishda, baʼzi koʻchmanchi xalqlarda, bandi (asir) tushganlarning sochi qirtishlab olingan boshiga yangi soʻyilgan tuyaning boʻyin terisi qoplanib, terining boshni tobora qattiq qisishi oqibatida xotirasi, aql-idroki, umuman, insonga xos xislat-fazilatlaridan mahrum etilgan shaxs.

Manqurt oʻzining kim ekanini, qaysi urugʻ-aymoqdan ekanini, ismini, bolalik kezlarini, ota-onasining kimligini butunlay yoddan chiqargan boʻlib, oʻzining odamligini ham unutib yuboradi. — Ch. Aytmatov, Asrga tatigulik kun

2. koʻchma Ana shunday (manqurtga xos) xislat, xususiyatga ega boʻlgan shaxs.

Bu tuzum oʻz xalqining tarixini, uning ruhi va urf-odatlarini, oʻz avlod-ajdodlarini bilmaydigan manqurtlarga tayanar edi. — Gazetadan

máńgúr