манқа

от 1. Димоғида гапирувчи.

Шу пайт Эшон мачитдан манқа сўфининг панг овози эшитилди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

2. шв. Мишиқ.

3. От ва бошқа якка туёқли ҳайвонларда бўладиган, баъзан одамга ҳам ўтадиган юқумли касаллик.

гнусавый

1. mańqa

2. at hám basqa da tuyaqlı hay- wanlarǵa, bazı da adamlarǵa da juǵatuǵın kesellik

naselnd