люб/ить

(полюбить сов.) несов. 1. севмоқ, муҳаббат қўймоқ, яхши кўрмоқ

• любить детей болаларни яхши кўрмоқ
• любить друг друга бир-бирини яхши кўрмоқ

2. хуш кўрмоқ, яхши кўрмоқ, меҳр (ҳавас) қўймоқ

• любить музыку мусиқани севмоқ
• любишь кататься, люби и саночки возить посл. [чанада учишни ёқтирсанг, чана тортишни ҳам ўйлаб қўй]; роҳатини ўйлаган, меҳнатига (азобига) ҳам чидайди.