loyqa

1. sft. Loy, tuproq, chang va sh. k. tushib bulgʻangan, loyqalangan

Loyqa suv

Mart oʻzi bilan yomgʻir boshlab keldi.. Jilgʻalardan sharillab loyqa sel oqdi — S. Anorboyev, Oqsoy

Pastda juda katta loyqa koʻl toʻlqinlanib yotar.. edi — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Uning oti suv yoqasida bosh chayqab, orqaga tisarilib, pishqirayotgan loyqa daryoga tushishga jurʼat qilolmas- — H. Gʻulom, Mashʼal

2. ot Suvda yoki suyuqlikda suzib yurgan loy va sh. k. lar zarrasi va ularning suv \av-zalaridagi loysimon quyqasi, choʻkindisi; balchiq. m Daryo oqimi har yshzi 200 million tonna losha olib keladi. I. Jabborov, Koʻhna xarobalar siri

Hovuz loyqaga toʻlib qolibdi. Chelak tagiga loyqa oʻtiribdi. Musallas loyqasi tinib qolibdi

3. koʻchma Noaniq, aralash-quralash

Loyqa xayolotlar chashmaday tindi. Pok-pokiza yurak — bir qatra simob — Gʻ. Gʻulom

4. koʻchma Biror ishning yomon oqibati, oxiri, natijasi

Olaman-kuya.. Ketidan loyqa chiqmasa deyman- — I. Shokarimov, Urugʻ-aymokdar

Aroqni koʻr: oʻzi tip-tiniq, Ammo uning ishlari loyqa — Sh. Shomuhamedov, Ruboiylar

Ishning oqibati loyqa boʻlishiga aqli yetgan Qorasoch Noryigit bilan maslahatni bir joyga qoʻydi — T. Sulaymon, Kora-soch