лоф

lof

1 та луғатда: Изоҳли яна 6 та луғатда — ҳаммасини кўриш ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

лоф

от 1. Фолклордаги ҳажвий-юмористик жанрлардан бири: ҳаддан ташқари бўрттирилган, ҳақиқатга тўғри келмайдиган ёлғон гап; муболаға.

Абдували ўзи тўқиб чиқарган лофларига ҳаммадан кўп ўзи ишонарди. — Ф. Мусажонов, Лофчи

Қиёсинг чин ва ё лофдир. — А. Орипов

Бу лоф эмас, Мурод Холиқов яратгани аниқ. — Муштум

2. Ортиқ даражада, тўн кийдириб мақтаниш.

Ишни қилади асбоб, эгаси уради лоф. — Мақол

Журналистларни ўт юракли кишиларга қиёс қилишади. Бу лоф эмас. — Газетадан

Лоф деса, олақопни олиб югуради Ортиқ даражада ҳовлиқадиган, лоф қиладиган кишига нисбатан қўланадиган ибора.
Лоф урмоқ (ёки қилмоқ) 1. Ҳақиқатга тўғри келмайдиган гапларни айтмоқ, ортиқ даражада бўрттириб гапирмоқ; муболаға қилмоқ. Араббой эпласа лоф уриб, бировни гангитар, бирор манфаат чиқадиган жойдан қолмас эди. — П. Турсун, Ўқитувчи;Душманнинг тўппари, аерогианлари, ақлга сиғмайдиган бошқа ҳунарлари ҳақида лоф қилди. — Ойбек, Танланган асарларЁʻлда чаён тошбақага лоф уриб Дедики: боқсам агар ўйлаб туриб, Менча сенга суйгули ёʻқ меҳрибон — Сен тану, гўё анга мен мисли жон! — Ҳамза