лочин

от 1. Йиртқич қушлар туркумининг чаққон ҳаракатли бир тури; овчилар уни қўлга ўргатиб, қуш овлайдилар.

Пориллаб учади чўлнинг лочини. — Ойсулув

Макони икки лочиннинг: Бири қоя, бири осмон. Қаноти икки шоирнинг: Бири ўлка, бири очун. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. кўчма Шу қушга нисбатли белгини билдиради; эпчил, чаққон; шижоатли.

Мамажон лочин йигит, Серҳаракат, бетиним. — Қ. Муҳаммадий

Унинг орқасидан лочинлари ҳам от қўйишди. — К. Яшин, Ҳамза

1. Йиртқич қушлар туркумининг бир тури; овчилар уни қўлга ўргатиб қуш овлайдилар.DOĞAN

2. Эпчил, чаққон; жасур, ғоят ғайратли, шижоатли.GAYRETLİ

сокол

бир лочин ўн икки тухум туғди одна соколиха двенадцать яиц снесла (Год, двенадцать месяцев)

лочин билан ёʻлдош бўлсанг, ҳунаринг ов бўлади сдружишься с соколом, станешь охотником; соотв. с кем поведёшься, от того и наберёшься

н зоол. falcon