Литературное направление

Маълум тарихий даврда ўз идеологияси ва тажрибаси билан бир-бирига яқин турган бир неча ёзувчилар ижодидаги ғоявий-бадиий хусусиятлар — тема, ғоя, бадиий тасвир принсиплари ва ҳ. к. бирлиги. Ҳар бир ёʻналишнинг ўзига хос ғоявий-эстетик принсиплари, яъни программаси, шу ёʻналиш вакиллари ижодида бажарилиши шарт бўлганлиги адабий ёʻналишнинг муҳим белгисидир. Масалан, классицистлар рационализм принсипига амал қилиб, бадиий тасвирда уч бирликка риоя этганлар. Бироқ бу классицистлар асарларини маълум бир қолипга солиб қўйди. Шунинг учун Жан Лафонтен классицизм ёʻналишига, унинг ижодий принсиплар жиҳатидан чегараланишига қарши чиқди. Адабий ёʻналиш у ёки бу миллий адабиётда маълум бир даврда юзага келиб, маълум бир даврда ёʻқолувчи тарихий ҳодисадир. Адабий ёʻналиш билан адабий оқим тушунчаларини бир-бирига қориштириб юбормаслик лозим. Бу икки тушунча бир-биридан кескин фарқланади. Адабий ёʻналиш адабий оқимга нисбатан кенгроқ тушунча бўлиб, у маълум бир даврда бирор адабиёт доирасида ҳаракат қилади. Адабий, адабий ёʻналиш