liqillamoq
лиқилламоқliqillamoq
fl. 1. Qattiq oʻrnashmay qimirlab, tebranib turmoq.
Lampaning piligi ichiga tushib ketgan, buraydigani siyqalanib, liqillab qolgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Ogʻzida qolgan ikkitagina tishi soʻzlaganida liqillab turadi. — Oybek, Bolalik
2. koʻchma Boʻshashib, zaiflanib, omonat boʻlib qolmoq.
— Olamda nima gaplar bor, Qori? — deb soʻradi eshon. Qori labini doʻrdaytirib javob berdi: — Oq podshongizdan ham putur ketib, taxti liqillab qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Liqliq Mol, qoʻy, buzoqlarning kalla-pochalaridan ziravorlar qoʻshib, mildiratib uzoq qaynatib, soʻng suyaklaridan ajratib tayyorlanadigan yaxna taom.