лиқилламоқ
liqillamoqлиқилламоқ
фл. 1. Қаттиқ ўрнашмай қимирлаб, тебраниб турмоқ.
Лампанинг пилиги ичига тушиб кетган, бурайдигани сийқаланиб, лиқиллаб қолган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Оғзида қолган иккитагина тиши сўзлаганида лиқиллаб туради. — Ойбек, Болалик
2. кўчма Бўшашиб, заифланиб, омонат бўлиб қолмоқ.
— Оламда нима гаплар бор, Қори? — деб сўради эшон. Қори лабини дўрдайтириб жавоб берди: — Оқ подшонгиздан ҳам путур кетиб, тахти лиқиллаб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи
- Лиқлиқ Мол, қўй, бузоқларнинг калла-почаларидан зираворлар қўшиб, милдиратиб узоқ қайнатиб, сўнг суякларидан ажратиб тайёрланадиган яхна таом.
ЛИҚИЛЛАМОҚ
1. Қаттиқ ўрнашмай, лиққиллаб, қимирлаб турмоқ.SALLANMAK
2. Бўшашиб, заифланиб, омонат бўлиб қолмоқ.
лиқилламоқ
качаться, шататься
лиқилламоқ
в be (get) loose, be un- steady, sway
ЛИҚИЛЛАМОҚ
1. qıymıldaw, terbeniw
2. авıс. bosasıw, ázzilew
лиқилламоқ
wanken vi, schwinken vi, wackeln vi, kippeln vi