лиқилламоқ
liqillamoqлиқилламоқ
фл. 1. Қаттиқ ўрнашмай қимирлаб, тебраниб турмоқ.
Лампанинг пилиги ичига тушиб кетган, бурайдигани сийқаланиб, лиқиллаб қолган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Оғзида қолган иккитагина тиши сўзлаганида лиқиллаб туради. — Ойбек, Болалик
2. кўчма Бўшашиб, заифланиб, омонат бўлиб қолмоқ.
— Оламда нима гаплар бор, Қори? — деб сўради эшон. Қори лабини дўрдайтириб жавоб берди: — Оқ подшонгиздан ҳам путур кетиб, тахти лиқиллаб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи
- Лиқлиқ Мол, қўй, бузоқларнинг калла-почаларидан зираворлар қўшиб, милдиратиб узоқ қайнатиб, сўнг суякларидан ажратиб тайёрланадиган яхна таом.