куйламоқ

фл. 1. кт. Қўшиқ ёки ашула айтмоқ.

Сувчи кезар шўх қўшиқ куйлаб. — Ғайратий

Кимнингдир майин овоз билан куйлагани эшитилди. — Гулдаста

Баъзи вақт унинг қўшиғи Унсин қулоғига етади. Чол ҳамма овоз билан куйлайди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. поет. Мадҳ этмоқ; тараннум қилмоқ.

У севги ҳақида ўйлар экан ё сўйлар экан севгини куйлаб ўтган зотлар сиймоси кўз олдидан кетмас эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Муқаддас замон ҳаққи, ёқа тутиб айтаман, Қанийди, куйлайверсанг ҳамиша бахтни тўлиб. — А. Орипов, Юртим шамоли

1. Қўшиқ ёки ашула айтмоқ.ŞARKI SÖYLEMEK

2. Мадҳ этмоқ.TERENNÜM ETMEK

1. singen vt

2. (хиргойи қилмоқ)vor sich hinsingen

1. петь, напевать

2. воспевать

в sing, crow (rooster)

qosıq aytıw

русчапеть, воспеватьинглизчаto sing, to glorifyфрансузчаchanterарабчаغَنَّى (يُغَنِّي)