куйинмоқ

фл. 1. Қаттиқ ачинмоқ; ташвиш тортмоқ; хафа бўлмоқ.

Элмурод бадиий асарлар одамларнинг ташна дилларига нақадар роҳат бағишлаганини сезар, лекин бундай асарларнинг ўз тилимизда камлигидан куйинар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

— Эхудо, шунча хор қилгунча, омонатингни олиб қўя қолсанг нима қилади-я! — деб куйинади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Аяш, ачиниш, ғамхўрлик билан қайғурмоқ.

— Вой ўлмасам, чиқ-а, чиқ вагонингга, юрагимни ёрдинг, — деди онаси куйиниб. — Н. Сафаров, Саодатнинг қиссаси

Низомжон урушда эри, ўғли ҳалок бўлган аёлларни кўрган. Уларга ич-ичидан куйинади. — С. Аҳмад, Уфқ

1. Қаттиқ ачинмоқ, ташвиш тортмоқ, хафа бўлмоқ.ACIMAK, ÜZÜLMEK

2. Аяш, ачиниш билан қайғурмоқ, ғамхўрлик қилмоқ.

горевать, страдать, печалиться, переживать

в grieve (for), suffer, sorrow

kúyiniw, qayǵırıw, uwayımlaw

sich betrüben, sich grämen, betrübt sein, leiden vi, (unter D.), trauern vi (über, um A)

русчагореватьинглизчаto grieve, to mournфрансузчаsouffrir, être blessé ; remâcher des soucisарабчаحَزِنَ (يَحْزَنُ)، اِحْتَرَقَ، شَجِيَ