кулмоқ
kulmoqкулмоқ
фл. 1. Юз, кўз ҳаракатлари ёки турлича товуш (товушлар) билан хурсандлигини, завқ-шавқини ифодаламоқ, кулги ифодаламоқ.
Хохолаб кулмоқ. Қаҳқаҳа уриб кулмоқ. Пиқ этиб кулмоқ. Ҳиринглаб кулмоқ. Мулойим кулмоқ. Мийиғида кулмоқ.
Олдин Камолиддин махдум, унга эргашиб Асад қори ҳи-ҳилаб кулди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Аваз, Феруз шаънига айтган бир байтини эслаб, муртида кулди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Ҳафиз Мирзамуҳамедовичнинг кулиб турган чеҳраси жиддийлашди. — С. Кароматов, Олтин қум
Ҳамон кулиб турган кўзлари билан уни бошдан-оёқ кузатиб чиқди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
2. Кулги билан масхараламоқ, мазах қилмоқ.
Ойи, сиз сезасизми, бойникида орқамдан кулишади, гапиришади, пичинг, кесатиқ-месатиқ ман яқинлашсам, жим бўлишади [деди Гулнор]. — Ойбек, Танланган асарлар
Қандоқ бораман кулмайдими ҳамма. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Кулса кулаверсин, бари бир ўз фикримда қоламан. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
- Бахти кулмоқ Бахт-омади юришмоқ, бахтли бўлмоқ. Мингбошига тегмагани билан Зебихоннинг бахти кулармиди? — Чўлпон, Кеча ва кундуз
- Ичида кулмоқ Ҳеч қандай ташқи ифодасиз кулиш ҳолатида бўлмоқ. Қўчқор унинг хаёлидаги ўйларини билади ва ичида кулади. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса— Ишқилиб, уйида бўлмасин-да, — дейди умид билан, сўнг ўзининг соддалигидан ичида кулади. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Устидан кулмоқ Масхарали муносабатда бўлмоқ, мазах билан кулмоқ. Мен дўзахдан чўчимасман, устимдан кулма. Мен чидарман, аммо қайда ҳақиқат, имон? — А. Орипов, Жаннатга ёʻл