kuf

etn. Dam solganda, duo oʻqiganda, bemorga yoki unga beriladigan narsaga nafas urib chiqariladigan tovush; kuf-suf.

Kuf demoq. Kuf urmoq.

— Dadam rahmatlik ham kuf desalar, suvni teskari oqizib, suf desalar, koʻrning koʻzini ochib yuboradigan ulugʻ zot edilar, — dedi domla. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola