кучала
kuchalaкучала
от 1. Гули сариқ, кўк, сафсар ўцимон ўсимлик ҳамда унинг тиббиётда ишлатиладиган заҳарли, тугмасимон меваси.
баққолдан яширинча олдирилган кучала кичкинагина декчада эртадан кечгача қайнайди; эрталаб унинг суви бир чойнакка солиниб, Зебихоннинг уйига олиб кирилиши мўлжалланди. Чўлпон, — Кеча ва кундуз
2. Терак, тол каби дарахтларнинг тўпгули.
Улар [дарахтлар] ҳам бўртиб, кучала чиқара бошлашибди. — Т. Тўла, Тошкент уйлари
- Кучала еган жойингга бориб тириш Қилиғингни ичган (кайф қилган) жойингга бориб қил. Агар ичкилик ичган бўлсанг, кучала еган жойингга бориб тириш, демоқчи бўлди-ю, айтмади. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон
кучала
н бот. 1. aconite, foxbane, friar's cap, monks'-hood, arum
2. catkin, amentum