kuchala
кучалаkuchala
ot 1. Guli sariq, koʻk, safsar oʻtsimon oʻsimlik hamda uning tibbiyotda ishlatiladigan zaharli, tugmasimon mevasi.
baqqoldan yashirincha oldirilgan kuchala kichkinagina dekchada ertadan kechgacha qaynaydi; ertalab uning suvi bir choynakka solinib, Zebixonning uyiga olib kirilishi moʻljallandi. Choʻlpon, — Kecha va kunduz
2. Terak, tol kabi daraxtlarning toʻpguli.
Ular [daraxtlar] ham boʻrtib, kuchala chiqara boshlashibdi. — T. Toʻla, Toshkent uylari
- Kuchala yegan joyingga borib tirish Qiligʻingni ichgan (kayf qilgan) joyingga borib qil. Agar ichkilik ichgan boʻlsang, kuchala yegan joyingga borib tirish, demoqchi boʻldi-yu, aytmadi. — R. Fayziy, Hazrati inson
kuchala
n bot. 1. aconite, foxbane, friar's cap, monks'-hood, arum
2. catkin, amentum