koʻzgu

ot 1. kt. ayn. Oyna 3, 4.

Oʻrnidan turib, koʻk shoyi parda tutilgan deraza yonidagi boʻy baravar keladigan koʻzgu oldiga keldi. — S. Abduqahhor, Nusxaoy

yolgʻiz Shahzodaxongina bir qoʻlida koʻzgu, bir qoʻlida boʻyrachoʻp: oʻsma qoʻyib, oʻz husn-u latofatiga mahliyo boʻlib oʻtirardi. — K. Yashin, Hamza

2. Umuman, biror narsani aks ettiruvchi, ifodalovchi narsa.

Koʻz yurakning koʻzgusi boʻlsa, nutq — boshdagi fikrning mezoni. Buni Elmurod yaxshi bilar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Ha, mehnat chindan ham hayot koʻzgusi, unda inson oʻz faoliyatining kundalik mahsulini koʻradi. — Gazetadan