кўзгу

от 1. кт. айн. Ойна 3, 4.

Ўрнидан туриб, кўк шойи парда тутилган дераза ёнидаги бўй баравар келадиган кўзгу олдига келди. — С. Абдуқаҳҳор, Нусхаой

ёлғиз Шаҳзодахонгина бир қўлида кўзгу, бир қўлида бўйрачўп: ўсма қўйиб, ўз ҳусн-у латофатига маҳлиё бўлиб ўтирарди. — К. Яшин, Ҳамза

2. Умуман, бирор нарсани акс эттирувчи, ифодаловчи нарса.

Кўз юракнинг кўзгуси бўлса, нутқ — бошдаги фикрнинг мезони. Буни Элмурод яхши билар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ҳа, меҳнат чиндан ҳам ҳаёт кўзгуси, унда инсон ўз фаолиятининг кундалик маҳсулини кўради. — Газетадан