кўса
koʻsaкўса
от 1. Соқол-мўйлови жуда сийрак ёки бутунлай ёʻқ, чиқмайдиган.
Кўса одам. Аҳмоқ ҳориганини билмас, кўса — қариганини. — Мақол
Аравакаш камсоқол, кўсароқ, мулойимгина киши. — Ойбек, Болалик
У ориқ юзлари каҳрабодек сарғайиб кетган, соқол-мўйлови ёʻқ, кўса эди. — Мирмуҳсин, Меъмор
2. кўчма Ўт-ўлани кам, гиёҳ кам чиққан ёки мутлақо унмайдиган.
Эҳе, бу кўса ерлар ҳам шундай гуллаб кецинки, одамлар бир сайр қилишни орзу қилсин. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.
- Алдар кўса Кўпгина шарқ эртакларининг асосий қаҳрамони — тадбирли ва айёр киши образи.
КЎСА
Соқол-мўйлови жуда сийрак ёки бутунлай ёʻқ.KÖSE
кўса
безбородый, мужчина, у которого не растут борода и усы
кўса қариганини билмас погов. безбородый не замечает, что он стареет; соотв. маленькая собачка до старости щенок
- Алдар Кўса Алдар Куса (главный герой многих юмористических сказок Востока)
кўса
а 1. beardless
2. beardless (man)
КЎСА
kóse
кўса
bartlos