koʻpchilik

ot 1. Maʼlum son yoki miqdordagi kishi yoki narsalarning katta, koʻp qismi, shunday qismni tashkil qiluvchi kishilar; aksariyat.

Oʻquvchilarning koʻpchiligi. Koʻpchilik ovoz bilan saylanmoq.

Yoʻlchi doʻppi bozoridan aravani arang olib oʻtdi: bu yerda zoʻr tiqilinch, koʻpchiligi xotinlar. — Oybek, Tanlangan asarlar

Odatda koʻpchilik qizlarning husni tanishib, suhbatlashib, doʻstlashib ketganingdan keyin ochiladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. Koʻp odam, xaloyiq; omma.

Ozchilik koʻpchilikka boʻysunadi. Koʻpchilik oʻrtasida. Koʻpchilik bir mushtdan ursa — oʻldiradi, bir burdadan bersa — toʻydiradi. — Maqol

Oʻquvchi, biz koʻpchilikmiz, oʻqituvchi hammamizni baravar koʻrolmaydi, deb oʻylaydi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Kishi yoki narsalarning katta qismi, koʻp qismi.ÇOĞUNLUK

• koʻpchilikni tashkil qilmoq (etmoq) составлять большинство

многие

koʻpchilik boʻlib qoldik нас стало много

koʻpchilik biriksa, togʻni qulatar погов. миром и горы сдвинем

koʻpchilik lozim koʻrsa, karvon tuyasini soʻyar погов. если будет угодно большинству, то караванщик зарежет своего верблюда (т.е. меньшинство подчиняется большинству)

koʻpchilik bir mushtdan ursa – oʻldiradi, bir burdadan bersa – toʻydiradi погов. даст большинство по тумаку – прибьёт, даст большинство по куску – накормит; соотв. с миру по нитке – голому рубашка

koʻpchilik da hikmat bor посл. у мира премудрость есть; соотв. премудрость в народе живёт

n majority, most (of)

kópshilik

Mehrheit f