Коннотация

1. 1. Biror bir til egasining ongida soʻz paydo qiladigan qoʻshimcha assotsiatsiyalar., Konnotatsiya

2. Soʻz yoki iboraning qoʻshimcha maʼnosi (qoʻshimcha mazmun, boʻyoq), uning asosiy maʼnosiga hamrohlik qiluvchi, qoʻshimcha maʼno yuklovchi uslubiy alomatlar. Bular turli ekspressiv-hissiy obertonlarni ifodalashga xizmat qiladi.

3. Maʼno invariant sifatida denotatsiyaga qarama-qarshi qoʻyiladi.

4. Denotativ maʼno real nutq jarayonida emotsional-baholash komponentlariga ergashadi va gapning yakuniy maʼnosiga taʼsir qiladi. Konnotatsiya boshqa tilga xos boʻlmagan, ona tilida soʻzlashuvchilar uchun umumiy xususiyatlarga ega boʻlishi mumkin.

5. Leksik birlikning asosiy maʼnosiga qoʻshimcha yuklanadigan, hissiylikni ifodalovchi qoʻshimcha mazmun.