koʻnchilik
кўнчиликkoʻnchilik
ot 1. Koʻnchi kasbi, ishi.
Koʻnchilik qilmoq.
2. tar. Teri pishirish korxonasi.
Mirza ham hali Tavhidiy oʻqigan Hikoyatning yozilish tarixini soʻzlab berdi. Maʼlum boʻlishicha, u [Mirza Bahrom] yaqinda boyvachcha bilan unga qarashli koʻnchilikka borgan ekan. — A. Qahhor, Millatchilar
koʻnchilik
кожевенное производство
koʻnchilik
n 1. trade
2. tanning profession, leather-working
KOʻNCHILIK
kónshilik
koʻnchilik
koʻnchilik sanoati Lederindustrie f Gerberei f