koʻkrakli

sft. 1. Koʻkrakka ega; koʻkragi bor.

Muhammadkarimni qaddi-qomati kelishgan, koʻrkam, keng koʻkrakli, yelkasiga tegirmon toshi qoʻysa boʻladigan yigit, deganlaricha bor edi. — M. Oʻrinxoʻjayev, Unutilmas kunlar

2. Ayn. koʻkrakdor 2, 3.

[Gulandom] Baland boʻyli, koʻkrakli, toʻla emas, lekin miqti, dirkillama tanga ega. — Oybek, Tanlangan asarlar