koʻknor

ot 1. Koʻsaksimon hosili ichida mayda koʻkish urugʻi bor, tanasida sut shira yetishadigan bir yillik va koʻp yillik oʻsimlik.

Said Jayulxon qaytib kirdi, bor tovushi bilan baqirdi: — Hamma yerlaringga koʻknor ektiraman! — A. Qahhor, Bashorat

2. Shu oʻsimlikning hosilidan ivitib, ezib tayyorlanadigan, kayf beradigan ichkilik.

[Marayim] Kirmagan koʻcha qolmadi: nayakini oʻrgandi, qora dori yedi, takyalarga kirib, koʻknor ichdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

n tib. poppy

kóknar

1. (oʻsimlik) Mohn m, Mohnblume f

2. (urugʻ) Mohn m, Mohnsame(n) m