кўкай
koʻkayкўкай
от шв. Кўнгил, дил.
Бу гапларни кўкайингга келтирма, Хуш келибсан она манзил, она жой. — Юсуф ва Аҳмад
[Қорасочнинг] қийиқ кўзлари қиздай қилиқли йигитларнинг ҳам кўкайида туғён қўзғатар эди. — Т. Сулаймон, Қорасоч
Авазхон буни ўлдириб, кўкайи ўсиб, кўтарилиб, отидан тушиб, яёв бўлди. — Маликайи айёр
- Кўкайини кесмоқ (ёки куйдирмоқ) Дилини оғритмоқ, ранжитмоқ. Болам, деб бағрингга босдинг. Менинг кўкайимди кесдинг. — Маликайи айёрҚабоқ уйиб, димоғини куйдирма, Хафа қилиб, кўкайини куйдирма. — Гулнорпарикейинги кўргиликлар кўкайини кесган кўклам ғам-аламда қовурилиб ётган хонадон учун пичан ғарамлаб беришди. — Шарқ юлдузи
кўкай
н soul