koʻkay
кўкайkoʻkay
ot shv. Koʻngil, dil.
Bu gaplarni koʻkayingga keltirma, Xush kelibsan ona manzil, ona joy. — Yusuf va Ahmad
[Qorasochning] qiyiq koʻzlari qizday qiliqli yigitlarning ham koʻkayida tugʻyon qoʻzgʻatar edi. — T. Sulaymon, Qorasoch
Avazxon buni oʻldirib, koʻkayi oʻsib, koʻtarilib, otidan tushib, yayov boʻldi. — Malikayi ayyor
- Koʻkayini kesmoq (yoki kuydirmoq) Dilini ogʻritmoq, ranjitmoq. Bolam, deb bagʻringga bosding. Mening koʻkayimdi kesding. — Malikayi ayyorQaboq uyib, dimogʻini kuydirma, Xafa qilib, koʻkayini kuydirma. — Gulnorparikeyingi koʻrgiliklar koʻkayini kesgan koʻklam gʻam-alamda qovurilib yotgan xonadon uchun pichan gʻaramlab berishdi. — Sharq yulduzi
koʻkay
n soul