кўчат

от 1. Уруғ ёки қаламчадан ўсиб чиққан ёки ўстирилган ва бошқа жойга олиб ўтқазиладиган ниҳол.

Олма кўчати. Тут кўчати. Райҳон кўчати. Помидор кўчати. Атиргул кўчати. Кўчат ўтқазмоқ.

Мана шу анжирнинг кўчатини [раисимиз] Оққўрғондан олдириб келди. — А. Қаҳҳор, Картина

Бу ойнинг яна бир гўзал фазилатларидан бири шуки, бу даврда кузги кўчат ўтқазиш қизғин паллага киради. — Газетадан

[Анвар] Болаларнинг дараги билан ҳар кимнинг уйида бўлган янги гуллардан кўчат ва уруғ олиб, йилдан-йилга гулзорни бойитди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Умуман, ёш ниҳол.

Кўм-кўк ғўза кўчатлари, офтобда ёйилган тамаки баргларидек, орқама-орқа тизилишиб турарди. — Газетадан

Уруғ ёки қаламчадан ўсиб чиққан ва бошқа жойга олиб ўтқазиладиган ёш дарахт, ниҳол.FİDAN

1. рассада

2. саженец

н seedling, plantation, graft, graft age

nál, nálshe

Setzling m, Pflänzling m, Steckling m, Jungpflanze f

• кўчат экмоқ setzen, pflanzen vt, stecken vt, (kartoshka) legen vt