кишнамоқ

фл. Кишнов товуши чиқармоқ (от ҳақида).

Елиб-ёʻрғалаб кетаётган тўриқ дафъатан тумшуғини баланд кўтариб, қаттиқ кишнади. — С. Анорбоев, Оқсой

Жанг ҳидини сезган арғумоқлар аччиқ кишнаб, осмонга сапчиди, оламни ваҳший қийқириқ ва қиличларнинг шарақ-шуруғи тутди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

Кишнов товуши чиқармоқ (от ҳақида).KİŞNEMEK

ржать

от кишнаб юборди лошадь заржала

ер тагида езнам оти кишнайди под землёй конь зятя ржёт (Мышь)

яқиндаги тишлашар, узоқдаги кишнашар находясь вблизи, (кони) грызутся, находясь вдали, призывают друг дружку ржанием; соотв. вместе тесно, а врозь скучно; не вижу — душа мрёт, увижу — с души прёт.

в neigh, whinny, snort (horse)

kisnew

ви wiehern