киройи

от 1. Айтишга арзийдиган, гапирса, мақтаса бўладиган.

Мана бу киройи иш бўлибди.

-Гуруч деса, киройи гуруч шу, — деди қари сотувчи чол. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Рақиб деганнинг киройи айтишга сўзи, муштлашишга мушти бўлса. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Қишлоқда дув-дув гап. Киройи куёвинг бўлса, Комилжондақа бўлсин. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи

Уй тақдим эт кенг, муҳташам, Пора берсанг, киройи. — Муштум

2. Ўтакетган, жуда, ғоят.

Энди орада чақир тиканак бўлишим — киройи номардлик! — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.