kiroyi

ot 1. Aytishga arziydigan, gapirsa, maqtasa boʻladigan.

Mana bu kiroyi ish boʻlibdi.

-Guruch desa, kiroyi guruch shu, — dedi qari sotuvchi chol. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Raqib deganning kiroyi aytishga soʻzi, mushtlashishga mushti boʻlsa. — H. Gʻulom, Mashʼal

Qishloqda duv-duv gap. Kiroyi kuyoving boʻlsa, Komiljondaqa boʻlsin. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi

Uy taqdim et keng, muhtasham, Pora bersang, kiroyi. — Mushtum

2. Oʻtaketgan, juda, gʻoyat.

Endi orada chaqir tikanak boʻlishim — kiroyi nomardlik! — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.