kir-chir

1. Kir, iflos holatli.

Bir kuni u kishi, oʻzicha, oʻgʻlim issiq ovqatsiz, kir-chir boʻlib, yetimlik azobini chekmasin, debdi. — Oltin beshik

2. Yuviladigan har xil kiyim, sochiq va shu kabilar.

Xamir koʻpguncha, kir-chirlarini yuvdi, soʻng non yopdi. — T. Ashurov, Oq ot

a untidy, slovenly

kir-qoń