kimsasiz

sft. 1. Hech kimi yoʻq, yolgʻiz.

[Elmurod:] Axir, bir kimsasiz yetimdan bugun shunday odam boʻlsam-u, bosh im koʻkka yetmasinmi?! — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Odam zoti yoʻq, odamsiz; boʻm-boʻsh.

Kimsasiz hovli. Kimsasiz dasht.

Mahkam kimsasiz koridordan tez-tez yurib, oʻsha eshik qarshisiga bordi. — P. Qodirov, Uch ildiz

Onaxon Naymanchaning koʻchalariga yana bir tikilib qaradi: hammayoq boyagiday jimjit, kimsasiz edi. — A. Muxtor, Opa-singillar