kimsasiz
кимсасизkimsasiz
sft. 1. Hech kimi yoʻq, yolgʻiz.
[Elmurod:] Axir, bir kimsasiz yetimdan bugun shunday odam boʻlsam-u, bosh im koʻkka yetmasinmi?! — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Odam zoti yoʻq, odamsiz; boʻm-boʻsh.
Kimsasiz hovli. Kimsasiz dasht.
Mahkam kimsasiz koridordan tez-tez yurib, oʻsha eshik qarshisiga bordi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Onaxon Naymanchaning koʻchalariga yana bir tikilib qaradi: hammayoq boyagiday jimjit, kimsasiz edi. — A. Muxtor, Opa-singillar
kimsasiz
1. одинокий
2. глухой, безлюдный
kimsasiz
a solitary, lonely, alone, without anyone
KIMSASIZ
hesh kimi joq, jalǵız
kimsasiz
1. einsam, vereinsamt
2. abgelegen, menschenleer