керишмоқ

фл. 1. Кермоқ феълининг биргалик нисбати.

2. Увушиб қолган аъзони ўз ҳолига келтириш учун гавда ва қўл-оёқни чўзиб ҳаракатлантирмоқ, кермоқ.

Уйғонгандан кейин ҳузур қилиб бир керишди.

Оқшом салқинидан увушган танасини ҳаракатга келтириш учун керишаётган жангчининг елкасига панжаси билан қоқиб: — Кетдикми, Деҳқонбой! — деди бир жангчи. — Н. Сафаров, Жангчи шоир

Алиохун ўрнидан туриб, кенг, сертук кўкрагини қавартиб керишди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. шв. Керилмоқ 2.

Бекор керишганлар аҳмоқ бўлади. — Алпомиш

Увишиб қолган аъзони ўз ҳолига келтириш учун гавда ва қўл-оёқни ҳаракатлантирмоқ.GERİNMEK

sich strecken, sich recken, sich recken und dehnen