kerishmoq

fl. 1. Kermoq feʼlining birgalik nisbati.

2. Uvushib qolgan aʼzoni oʻz holiga keltirish uchun gavda va qoʻl-oyoqni choʻzib harakatlantirmoq, kermoq.

Uygʻongandan keyin huzur qilib bir kerishdi.

Oqshom salqinidan uvushgan tanasini harakatga keltirish uchun kerishayotgan jangchining yelkasiga panjasi bilan qoqib: — Ketdikmi, Dehqonboy! — dedi bir jangchi. — N. Safarov, Jangchi shoir

Alioxun oʻrnidan turib, keng, sertuk koʻkragini qavartib kerishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. shv. Kerilmoq 2.

Bekor kerishganlar ahmoq boʻladi. — Alpomish

Uvishib qolgan aʼzoni oʻz holiga keltirish uchun gavda va qoʻl-oyoqni harakatlantirmoq.GERİNMEK

sich strecken, sich recken, sich recken und dehnen