керилмоқ

фл. 1. Кермоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Абдулвоҳид, гўё бошидан совуқ сув қуйгандек, сесканиб кетди, қирра бурнининг катаклари керилди. — Ойбек, Нур қидириб

2. кўчма Мақтанмоқ, ғурурланмоқ, талтаймоқ.

Султонов энди ҳар қанча керилса, кўкрагини баланд кўтарса арзирди. — М. Мансуров, Ёмби

Ишни дўндириб қўйиб керилингки, бошқалар қойил қолсин-да. — Муштум