kerilmoq

fl. 1. Kermoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati.

Abdulvohid, goʻyo boshidan sovuq suv quygandek, seskanib ketdi, qirra burnining kataklari kerildi. — Oybek, Nur qidirib

2. koʻchma Maqtanmoq, gʻururlanmoq, taltaymoq.

Sultonov endi har qancha kerilsa, koʻkragini baland koʻtarsa arzirdi. — M. Mansurov, Yombi

Ishni doʻndirib qoʻyib kerilingki, boshqalar qoyil qolsin-da. — Mushtum

(maqtanmoq)prahlen vi, grosstun vi, dicktun vi

страд. и возвр. от kermoq. 1. подтягиваться, расправляться

2. перен. важничать, кичиться, хвастаться

v stretch oneself, push apart, push aside

1. keriliw, sozılıw

2. awıs. maqtanıw, menmensiw