керилмоқ

фл. 1. Кермоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Абдулвоҳид, гўё бошидан совуқ сув қуйгандек, сесканиб кетди, қирра бурнининг катаклари керилди. — Ойбек, Нур қидириб

2. кўчма Мақтанмоқ, ғурурланмоқ, талтаймоқ.

Султонов энди ҳар қанча керилса, кўкрагини баланд кўтарса арзирди. — М. Мансуров, Ёмби

Ишни дўндириб қўйиб керилингки, бошқалар қойил қолсин-да. — Муштум

(мақтанмоқ)prahlen vi, grosstun vi, dicktun vi

страд. и возвр. от kermoq. 1. подтягиваться, расправляться

2. перен. важничать, кичиться, хвастаться

в stretch oneself, push apart, push aside

1. keriliw, sozılıw

2. авıс. maqtanıw, menmensiw