keng

sft. 1. Ichi, ich hajmi, sigʻimi, sathi katta.

Keng uy. Keng maydon. Keng paykal. Top joyda osh yegandan keng joyda musht yegan yaxshi. — Maqol

Ichkari-tashqari dangʻillama hovli. Ichkari hovlining sahni keng. — Oybek, Tanlangan asarlar

Odamlar sahnga keng davra qurib oʻtirdilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Togʻ etagin tutib yotar keng paxtazor. — Guldasta

2. Eni, koʻndalang oʻlchami katta; enli, serbar.

Keng yoʻl. Keng daryo. Keng bargli oʻsimliklar.

Orasidan qoʻqonarava bemalol yuradigan keng, uzun ishkomlar ikki tanobdan ortiqroq yerni ishgʻol etgan. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Oʻlchami moʻljaldagidan katta; katta keladigan, bemalol sigʻadigan (kiyim va uning qismlari haqida).

Keng toʻn. Keng shim. Keng yeng.

[Mingboshi] Keng, oppoq surp yaktagining barlarini ikki yoqqa yoyib, sekin-sekin lapanglab bordi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

4. Tarqalish, qamrov doirasi katta; koʻp narsani oʻz ichiga olgan.

Keng imkoniyatlar yaratmoq. Keng isteʼmol mollari. Ishning koʻlami nihoyatda keng.

Muhokama qilingan masala yuzasidan keng qaror qabul qilindi. — Gazetadan

Aktrisa oʻz qahramonini keng fikrli, salobatli, ishchan, olijanob iffatli ayol sifatida tasvirlaydi. — Gazetadan

5. koʻchma Mehr-muruvvatli, yaxshilikni ayamaydigan, koʻpchilikka birdek munosabatli.

Kengga keng dunyo, torga tor dunyo. — Maqol

Xolam koʻli ochiq, keng, Ovqatni ulashar teng. — Q. Muhammadiy.