kemirmoq

fl. 1. Qattiq narsani tish bilan qirib, ushatib maydalamoq; gʻajimoq.

Suyak kemirmoq.

Uch-toʻrt yashar sap-sariq qizcha poʻsti archilgan sabzi kemirib turibdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Birining [oyoq kiyimning] yuz yarmini sichqon kemirgan, birining yuzi tagcharmga yopishib ketgan. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Tatalab qiynamoq, azob bermoq (ruhiy kechinmalar haqida).

U minut sayt yuragini kemirib ketayotgan bu dardni hech kimga ayta olmas edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Nigoraning ilk bor Sher aka deganini eshitganida, badanini kemirayotgan ogʻriqni ham unutib, allaqanday shirin, qaynoq bir hisning zoʻridan mast boʻlgan edi. — S. Anorboyev, Oqsoy

1. Qattiq narsani tish bilan qirib maydalamoq.KEMİRMEK

2. Azob bermoq.

грызть, обгрызать

v gnaw, gnaw round, chew, bite

1. kemiriw, ģayzaw

2. awıs. qiynaw, azap beriw

nagen vt, benagen vt, abnagen vt, beknabbern vt