kekkaymoq

fl. 1. Gavdani tik, gʻoz tutmoq.

Baland boʻyli, qirra burun, kelishgan va har doim yaxshi kiyinib, kekkayibroq yuradigan bu chiroyli qoratoʻri yigit oʻsha, Fotimaga oshiq boʻlib yurgan boʻydoq oʻqituvchi Karimov edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. koʻchma Oʻzini hammadan yuqori tutmoq, gerdaymoq, magʻrurlanmoq.

Kekkayganga kekkaygin boshing koʻkka yetguncha. — Matal

Kamtar boʻling, magʻrur boʻlmang, kekkaymang, Bir kun xijolatdan siz qilmang attang. — Habibiy

Bir-biridan takabbur, bir-biridan kekkaygan boyvachchalarning oldiga bu otda borishni oʻziga ep koʻrmay, dam joʻnashga qaror qilar, dam yana aynar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar