кекирмоқ

фл. Ошқозонда тўпланган ҳавонинг қизилўнгачдан оғиз орқали шовқин (овоз) билан чиқармоқ; кекирик чиқармоқ.

Тўлаган энгашиб, дастурхоннинг бир четига соқолини артди, дон тиқилган товуқдай бўйнини чўзиб кекирди. — А. Қаҳҳор, Оғайнилар

рыгать, отрыгивать

н belch, burp

kekiriw, kekirik shıģarıw

rülpsen vi, aufstossen vi