кечикмоқ

фл. 1. Керакли ёки белгиланган вақтдан кейин келмоқ, кейин бормоқ; кеч қолмоқ.

Ишга кечикмадингизми?

У ҳозир хотинининг нега бунча кечикдингиз, деган сўроғини кутар |эди]. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак

Севикли куёвини ёʻлакда кўрган Офтоб ойим кечиккани учун нечоғлиқ ташвишлар тортиб ва қандоғ тушлар кўрганини [Отабекка] лаби-лабига тегмай сўзлай кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Белгили муддатдан кейинга қолмоқ, ўз вақтида бажарилмаслик.

Таъмир ишлари бу йил бир оз кечикди.

Кечикиб экилган ғалла ҳам, чигит ҳам, Матқовулнинг кейин берган ишловларига қарамай, яхши унум қилмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

3. с.т. кам қўлл. Кеч бўлмоқ, кеч кирмоқ.

-Беда ўриб қўйиш керак эди-ку, — бошини қашиди Ёрмат. — А, кун ҳам кечикиб қолибди. — Ойбек, Танланган асарлар