каттакон

сфт. 1. с. т. Одатдагидан анча катта; жуда катта.

Каттакон бўри. Каттакон қовун.

Хонада ўнтача эски, чанг босган парта, кираверишдаги деворга каттакон қора тахта қоқилган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ўтирганлар орасида Тўлқиний деган сўз сўраб, каттакон папкани қўлтиғига қисганча, минбарга кўтарилди. — Шукрулло, Қор ҳам ёнар экан

2. айн. Катта 3, 8.

Ҳамза уйингизда каттакон қувончли воқеа юз берганини айтди. — К. Яшин, Ҳамза

Демак, сув чиқади. Қандай қилиб чиқариш эса одамларнинг ихтиёрида. Фақат каттаконлар ёʻл қўйиб берса бўлгани. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.